Sabahları Kemerburgaz Kent Ormanı’nın kenarındaki yürüyüş yolunda, akşamları ise Kemerburgaz Caddesi’nde adımlarımı uzatırken aklımdaki tek şey aynı: kapıyı açtığım anda gelen o kısa, ısrarcı nefes. Yabancı bir aksanla söylediğim ilk cümle, tenimdeki hafif parfüm kokusu ve dolgun dudaklarımın senin kulağında bıraktığı sıcaklık, günün yorgunluğunu alıp götürüyor. Birkaç adımda aramızdaki mesafe kapanıyor; gülüşüm yavaş, hareketlerim temkinli ama davetkâr.
Kemer Country’nin sessiz sokaklarından Kemerköy’e uzanan bu bölgede, her buluşma kendi ritmini taşıyor. Seninle geçirdiğimiz dakikalar, dışarıdaki trafik uğultusundan uzak, sadece ikimizin duyabileceği bir fısıltıya dönüşüyor. Kemerburgaz Şehir Ormanı’na bakan pencerelerden sızan son ışıklar söndüğünde, kapıdan çıkarken bıraktığın izlenim, bir sonraki randevu için en güçlü davetiye oluyor. İstersen Mimar Sinan tarafındaki otellere de aynı rahatlıkla gelebilirim; tek yapman gereken, birkaç saat önceden haber vermek.
Comments