İstanbul Caddesi’nden Mithatpaşa’ya, Göktürk’ten Kemerköy’e kadar uzanan günün yorgunluğunu üzerimde taşırken, kapıdan içeri giren herkesin ilk isteği aynı oluyor: yavaşça diz çökmemi, dudaklarımı ıslatıp, o uzun ve sıcak tatla onu sarıp sarmalamamı. Mimar Sinan’ın dar sokaklarında kaybolmuş gibi hissettiren bu anlarda, dilimin ritmiyle nabzını hızlandırıyorum; bazen hızlanıyor, bazen yavaşlıyor, ama asla yarıda kesilmiyor.
Kemer Country’nin sessiz villalarından Kemer’in hareketli merkezine kadar her yere aynı özenle geliyorum. Uzun dakikalar süren bu tat seansı bitince, karşımdaki adamın bakışındaki rahatlama ve minnettarlık, her şeyi anlatıyor. Tat, benim en büyük ikramım.
Comments