Kemer’in dar sokaklarından birinde, uzun bir günün ardından nefes nefese kalıyorsun. İşte o an, ben devreye giriyorum. Kemerköy’den Göktürk’e kadar uzanan bu yolları çok iyi bilirim; gün bitince aradığın tek şey, sakin bir köşede tüm yükünü bırakmak olur. Bu yüzden Kemerburgaz Caddesi’nden, Mimar Sinan’ın önünden geçip geldiğinde kapıyı açtığımda nefesin kesilmesin diye önceden hazırlanıyorum.
Benim için sakso sadece bir başlangıç; dudaklarımı yavaşça indirirken gözlerimin içindeki kıvılcımı da fark ediyorsun. Kemerburgaz Kent Ormanı’nın hemen yanı başında, kendi evimde ya da otelde, sadece nefesinle konuşuyoruz. Dilimi ve ritmimi senin ritmine uyduruyorum, ta ki omuzlarındaki tüm ağırlık çözülene kadar. Bu gece, nefesini bana bırak.
Comments