Kendi evimin kapısı aralanır açılır, önce hafif vanilya ve sıcak ten kokusu gelir; sonra gözlerimin çevresindeki koyu rimel ve dolgun dudakların kırmızı tonu belirir. İstanbul Caddesi’nden Kemerburgaz Şehir Ormanı’na uzanan sessiz yolda gece lambaları titrer, içeride ise müzik alçak sesle akar, perdeler çekili, yalnızca bir çift ayakkabı girişte bekler.
Mithatpaşa yönünden gelen son dakika bir mesaj, Göktürk’ten geçen hızlı bir taksi, Kemerköy’ün loş sokakları arasında kısa bir yürüyüş… Hepsi aynı anlama çıkar: ben, sen ve aramızdaki mesafenin hızla kapandığı bir saat. Yabancı aksanım kelimeleri tatlılaştırırken, tenimin ısısıyla birlikte zamanın ritmi de değişir; her nefeste yeni bir davet, her bakışta daha yakın bir temas.
İçeri girdiğinde kapı usulca kapanır, geriye yalnızca yavaşlayan kalp atışları ve odanın içine yayılmış vanilya kalır; yumuşak bir veda öpücüğüyle vedalaşmak daima son adımdır.
- Yaş: 25
- Semt: Kemer
- Boy: 170
- Kilo: 54
- Müsaitlik: Akşam saatleri
- Görüşme: Kendi yerim