Asansör kapıları açılır açılmaz, tanıdık vanilya ve hafif tütün kokusu burun deliklerimi yakaladı; tam o anda Ukrayna’dan getirdiğim bu esansı Kemer’in İstanbul Caddesi’ne yaydığımı hissettim.
Kemerburgaz Kent Ormanı’nın hemen yanı başındaki rezidanslar, Mimar Sinan ve Göktürk’ten gelen misafirleri ağırlarken ben de kapıyı aralık bırakıyorum. Uzun akşamlar, kısa molalar, nefes nefese geçen dakikalar… Her şey planlandığı gibi akıyor, seninle birlikte daha da tatlılaşıyor. Kent Ormanı’ndan sonra Kemerburgaz Caddesi’ne dönmek istersen, her iki yöne de sadece birkaç dakikalık mesafedeyim; akşam saatlerinde ulaşım kolay, trafik yok.
Comments